In een kinderdorp in Honduras krijgen kinderen al 25 jaar financiële hulp uit Rijen

Actie Magdalena-kinderen jubileert en gaat op zoek naar meer donateurs

De eerste Magdalena-kinderen zijn al lang en breed volwassen. Als ze achttien worden,  verlaten ze het dorp. ‘Dan horen we niets meer van ze. Dat geeft ook niks. Een enkele keer krijgen we nog wel eens bericht. Bijvoorbeeld van Eugenio die arts is geworden. Hij wilde iedereen nog eens bedanken.’

Aan het woord zijn Madeleine Theeuwes en Gérard van Lisdonk. ‘Je volgt de kinderen in de jaren dat ze in het dorp verblijven op de voet. Er ontstaat een band en dat is prettig. Je beseft daardoor beter waar je mee bezig bent. En het stimuleert je om met dit werk door te gaan.’

De actie Magdalena-kinderen ging 25 jaar geleden officieel van start met een speciale viering in de Rijense kerk. De pastores Bas Rentmeester en Huub Schumacher hadden het idee geopperd om iets te gaan doen voor kinderen in een achterstandsituatie. Gérard van Lisdonk kreeg daarop van de Caritasvereniging het verzoek om een project op te zetten. De keus viel op de adoptie van een aantal kinderen in het SOS-kinderdorp Tela in Honduras. Het dorp was door de organisatie SOS Kinderdorpen in 1979 bij de havenstad Tela gebouwd voor kinderen, die bij de zware overstroming in het land in 1976 wees waren geworden.

Bij die eerste gelegenheid in de kerk meldden zich meteen al zo’n 100 donateurs aan. Zij konden naar draagkracht aan de actie meedoen en intekenen voor een bedrag van 1 tot 25 gulden per maand. Met deze inkomsten was het mogelijk om bij aanvang 12 kinderen te adopteren. De actie Magdalena-kinderen sloeg zo aan dat het aantal na een jaar al tot 15 kon worden uitgebreid. In 1988 kwamen er nog eens 5 ‘peetkinderen’ bij. En met ingang van 1 februari 2006 ligt het aantal op 25. Maandelijks wordt voor hen een bedrag van € 750,-  (€30,- per kind) naar het kinderdorp in  Honduras overgemaakt, waar de kinderen wonen, op school zijn en een verdere opleiding volgen.

Het dorp telde aanvankelijk 14 huizen en een school, de Holland-school. In de loop der jaren is het uitgebouwd met een groot aantal voorzieningen, waaronder een medisch centrum, een sociaal centrum, sportaccommodaties en een bibliotheek. Van deze voorzieningen wordt ook gebruik gemaakt door kinderen en volwassenen in de nabije omgeving.

Voor de oudere kinderen verrees bij het peuterdorp een SOS-jongerendorp.

SOS Kinderdorpen heeft in 132 landen zo’n 460 dorpen gesticht, waar weeskinderen en verlaten kinderen worden opgevangen. Er wonen in totaal zo’n 66.000 kinderen. Ze worden in gezinsverband geplaatst met een SOS-moeder, die hen opvoedt en verzorgt. Naast de gewone schoolopleiding volgen de kinderen ook een beroepsopleiding.

In Tela kiezen veel kinderen voor landbouw en veeteelt. Het dorp beschikt daarvoor over een boerderij met koeien en varkens. Er is bovendien een visvijver. Bij de boerderij worden maïs, rijst en suikerriet verbouwd en kokosnoten gewonnen.

Er zijn ook opleidingen voor hout- en metaalbewerking en het maken van kleren. Ook meer moderne beroepen komen ruimschoots aan bod.

De kinderen krijgen hulp en begeleiding tot ze voor zichzelf kunnen zorgen, zonodig ook na hun achttiende jaar, bijvoorbeeld om een studie af te maken. Voor een vervolgopleiding moeten ze vaak naar een grotere stad of zelfs naar buurland Costa Rica.

Plaatsgenoot Vic Hendriks was in de gelegenheid om het complex in Tela te bezoeken en met een aantal Magdalena-kinderen kennis te maken. Voor het thuisfront stelde hij een uitgebreid verslag samen, ondertekend met El Vagabundo. Het werd in brochurevorm uitgegeven en ook op de site geplaatst van de actie Magdalena-kinderen: www.magdalenakinderen.nl.

DRIEKONINGEN

Gérard van Lisdonk kreeg bij het runnen van het project in 1994 hulp van Madeleine Theeuwes. Sindsdien vormt zij de schakel tussen de Magdalena-kinderen in Tela en de Rijense gemeenschap. Zij verzorgt de administratie, de Engelse correspondentie en ze houdt ook het prikbord in de kerk bij met actuele informatie over de actie en het wel en wee van de kinderen. Zij heeft bijna wekelijks via e-mail contact met iemand uit de leiding van het dorp.

Samen met Gérard zorgt zij ervoor dat de aandacht in Rijen en omgeving voor de Magdalena-kinderen niet verslapt. Zo was de actie elk jaar vertegenwoordigd op Rijen Wereldwijd. Madeleine gaat van tijd tot tijd ook bij de scholen op bezoek om informatie te geven over de geadopteerde kinderen.

Buiten de bedragen van de donateurs komt ook op andere manieren geld binnen. Elk jaar zingen kinderen met Driekoningen om geld voor de actie in te zamelen. Het afgelopen jaar spaarden de eerste communicantjes weer een mooi bedrag bij elkaar. Verschillende scholen deden in de afgelopen jaren iets extra’s, waaronder de Burgemeester van Mierloschool bij  haar 25-jarig bestaan. Verzorgingshuis Vita nam het adoptiebedrag voor één van de kinderen voor zijn rekening. Ook wordt de actie regelmatig bedacht met giften bij jubilea en andere feestelijke bijeenkomsten. Madeleine vertelt over een man die met pensioen ging en bij zijn afscheid geen geschenken wilde ontvangen. In plaats daarvan vroeg hij de genodigden een bedrag te geven ten bate van de Magdalenakinderen. ‘We hebben toen in één keer zo’n 2.000 euro gekregen. Het was wel de hoogste gift uit het bestaan van de actie. Maar we zijn natuurlijk blij met ieder bedrag, hoe klein ook.’

‘Je wilt de band met kinderen wat persoonlijker maken. Ze krijgen daarom met hun verjaardag iets extra’s. Dat is nu een bedrag van € 50,-. Het mocht eerst naar eigen inzicht worden besteed. We kregen dan van de kinderen zelf bericht wat ze ervoor hadden gekocht, kleding, een voetbal of ander speelgoed. Tegenwoordig gaan die bedragen in een grote spaarpot. De kinderen krijgen het gespaarde bedrag mee als ze uit het dorp vertrekken.’

IN GEVAAR

Het bedrag dat is gemoeid moet de adoptie van het huidige aantal van 25 kinderen is, volgens Gérard van Lisdonk, redelijk op te brengen. Daarom wordt niet naar uitbreiding gestreefd, wel kan de actie meer donateurs gebruiken. ‘Daar gaan we rond het jubileum werk van maken. De mensen kunnen zelf hun bijdrage bepalen. Het minimumbedrag is € 1,50 per maand, meer mag natuurlijk ook. Automatisch afschrijving is het gemakkelijkst. Het geeft ook meer vastigheid.’

Rond 2002 brak een mindere periode aan en moesten alle zeilen worden bijgezet.’Het aantal donateurs liep terug, waardoor de maandelijkse afdracht in gevaar kwam. We stonden voor de keuze om voor enkele kinderen de financiële steun stop te zetten. Ook het parochiebestuur wilde dat niet. Er is toen besloten de actie op te peppen. In 2003 luidden niet voor niets de klokken voor de Magdalenakinderen. De actie met die naam bracht gelukkig voldoende geld op om op de ingeslagen weg verder te gaan.’

Op zondag 27 april a.s. wordt in de Magdalenakerk in de viering van 10.00 uur op een speciale manier aandacht geschonken aan het jubileum van de Magdalena-kinderen.

(jw)

Bij de foto's:

Een groepje Magdalena-kinderen voor een familiehuis in het dorp.

Allemaal even zwaaien naar de mensen in Rijen.